img-book

Mirdad – Kundaktaki Ermiş

Yazar: Mihail Nuayme

Mihail Nuayme’nin yetmiş yaşlarında kaleme almış olduğu bu eser, Nuayme’nin başyapıtıdır. Nuayme’nin satırları bazen açıkça bazen de üstü kapalı olarak insanın “Sevgili”ye olan özlemini dile getirir. “Sevgiliye Özlem” insanı insana ve insanı Tanrı’ya kavuşturur. Egoyu gündelik kaygılarından sıyırıp özüne döndürmek, insanı ayık ve saf hâliyle ilahî fıtratına kavuşturmak demektir.
Çarpıcı aforizmalar ve betimlemeler içeren eserde Mirdâd, Nuh Tufanı’nı canlı tutmak için inşa edilen Gemi Evi’ni gözetmekle görevli dokuz arkadaşı eğitecek olan Esrarengiz Ziyaretçi olarak karşımıza çıkıyor. Bölünmüş benliklerini nasıl aşacaklarını ve içlerindeki kusursuz dengeyi nasıl bulacaklarını öğrenen kahramanlarımız, Mirdâd’ın gemisiyle dünyaya açılmaya hazır hâle geliyor ve cenneti yeryüzüne indiriyorlar.
“İnsanları yönetmek istiyorsanız, önce kendinizi yönetmeyi öğrenin ve insanların derinliklerine inin!” diyen Mirdâd, gerçek sevgi, gerçek mutluluk, kurtuluşa özlem, aydınlık, karanlık gibi meseleleri irdeliyor ve insanın ufkunu açarak derin ve sessiz düşünmesini sağlıyor.


Satın Alma Noktaları

  

 20,00

ISBN: 978-975-6963-52-4
Eser Adı: Mirdâd / Kundaktaki Ermiş
Türü: Roman
Yazar: Mihail Nuayme
Çevirmen: Prof. Dr. Hüseyin Yazıcı
Yayına Hazırlayan: Seda Darcan Çiftçi
Düzelti: Mina Türkoğlu
Kapak Tasarımı: Hatice Dursun
Teknik Hazırlık: Mahmut Ali Akay
Baskı: Alemdar Ofset
Cilt: Dilek Mücellit
Sayfa Sayısı: 240
Ebat: 13,8 x 21cm
Baskı Yılı: 2. Basım, 2012
12.Ekim.1889
12 Ekim 1889 yılında Lübnan'ın Biskintah köyünde dünyaya gelir. Biri kız olmak üzere altı kardeşin üçüncüsü olan Nuayme altı yaşında iken köyündeki bir okula başlar. Burada bir sene okuduktan sonra yine köyünde Ruslar'a ait bir okula girer. Gösterdiği başarı üzerini okul idaresi tarafından yine Ruslar'a ait öğretmen okuluna gönderilir. Eğitim süresi altı yıl olan bu okulda dördüncü sınıftayken okul yönetimi, öğrenimine devam etmek üzere kendisini Rusya'ya gönderir. 1912 yılında girdiği Washington Üniversitesi'nden hukuk ve edebiyat diploması alarak mezun olur. Üniversite'den sonra Lübnan'a dönmek istese de Birinci Dünya Savaşı'nın patlak vermesiyle 1918'de orduya katılır. Kısa bir süre sonra Fransa'ya gönderilir ve 1919 yılında terhis olur. Bu arada Göç Edebiyatı'nın önemli simalarından Cibran Halil Cibran, Necib Arıza, 11ya Ebu Mâzî ile bağlantı kurarak bu edebiyatın sesi olan er-Rabitatü'l-Kalemiyye'nin kuruluşuna katılır. 1931 yılma kadar bu kuruluşun danışmanlığını yapar. O sene kuruluş Cibran'ın ölümüyle kapanır ve Nuayme Lübnan'a döner. 1988 yılında hayata gözlerini yumar. Amerika'da bulunduğu 21 yıl gibi uzun bir sürede tiyatro dilinin problemlerini çözmede büyük katkı sağlayan el-Âbâ ve'l-Benun ve el-Ğırbal eserleri dışında hiç bir eser kaleme almaz. Çocukluğundan beri varlık ve yokluk problemi üzerinde düşünen Nuayme varoluş gerçeğine ulaşabilmek için maddî duyumların ötesine geçilmesinin gerekliliğine inanır. Nuayme, düzenli, muhafazakâr, en önemlisi gerçekçi bir kişi ve edebiyatta yenilikçilik taraftarıydı. Eleştiri alanındaki başarı ve hizmetleri inkâr edilemez olan Nuayme'nin hikaye alanında Araplar'ın Maupassant'ı kabul edilmektedir. Nuayme'nin eserlerinden bir kısmı şunlardır: el-Âbâ ve'l-Benûn (1917), el-Ğırbal (1923), el-Merahil (1932), Zadü'l-Mead (1936), el-Beyadir (1945), Müzçkkeratü'l-Arkaş (1917-1947), Ekâbir (1956), Mirdad, Kâne Ma Kâne (1960), Cibran Halil Cibran, el-Ğırbalü'l-Cedid (1978)

“Mirdad – Kundaktaki Ermiş”

Henüz yorum yapılmamış.