KIRIK KANATLAR

Halil Cibran bu eserinde gerek Türkiye'de gerek dünyada; romanlarını, hikayelerini cinsellikle süslemeye meraklı olan ve bu şekilde dikkat çekmeye çalışan yazarlara adeta ders veriyor.Demek ki bir aşk anısı-acısı veya bir aşk romanı sıfır cinsellikle de güzel olabiliyormuş. İnanmayanlara bu eser tavsiye edilir.

Müthiş bir anlatımı var. Okuduğum ilk kitabıydı ve artık cibran imzalı olması bile onu okumam için yeterli sebep... Tadı damaklarda kalıyor...

bir aşk romanı ancak bu kadar masumca yazılır muhakkak okuyun

Tek kelimeyle muhteşem bir anlatımı var ipeksi insanı alıp götürüyor kesinlikle okumalısınız asla pişman olmayacaksınız..

Sadece okuyun...siz de susacak ve ağlayacaksınız.....

Bu eserde Selma'ya aşık olup yanacaksınız.Her diyalogda Kendinizi bulacak ve aşkı tadacaksınız.Bir solukta okuyabileceğiniz ama tekrar tekrar okumak isteyeceğiniz bir eser.

Yalnızlığın yumuşak, ipeksi elleri vardır, buna rağmen güçlü parmaklarıyla kalbi kavrar ve canını hüzünle ağrıtır. Yalnızlık, ruhani yücelmenin olduğu kadar, hüznün de yandaşıdır.
…………………………………….
Bugün mutluluktan söz etme;anısı beni mutsuz ediyor.bana huzurdan söz etme;gölgesi beni korkutuyor;ama bak bana ,sana, Cennet’in kalbimin külleri içinde yaktığı mübarek feneri göstereceğim;seni bir annenin yegane çocuğunu sevdiği gibi sevdiğimi biliyorsun.Aşk seni kendimden dahi korumayı öğretti bana.Beni, seninle birlikte uzak diyarlara gitmekten alıkoyan şey,ateşle temizlenmiş o Aşk’tır.Aşk, senin özgürce ve erdemli bir şekilde yaşamana imkan vermek için,içimdeki arzuyu öldürüyor.Sınırlı aşk, sevdiğini sahiplenmek,sınırsız aşk ise sadece kendini ister.Gençliğin saflığı ve uyanışı arasına düşen aşk kendini sahiplenme ile tatmin eder ve sarılmalarla büyür.Ama gök kubbenin kucağında doğan ve gecenin sırlarıyla inen aşk,ebediyet ve ölümsüzlükten başka hiçbir şeyle huzurlu olmaz;ilahi varlık dışında hiçbir şeyin önünde hürmetle eğilmez….

Bu sözlerle bezenmiş hüzünlü bir aşk öyküsünü anlatan kitap 78 sayfa ve Kaknüs yayınlarından çıkmış.
Kitabın sayfaları arasında klasik bir konuya misafir olsanız da, Cibran’ın o değerli kaleminden dökülen inci gibi sözler yüreğinize bir ok gibi saplanıp gözlerinizde damlalara dönüşebilir.

Cibran’ın okuduğum ve naçizane tavsiye ettiğim diğer kitapları; Ermiş, Asi Ruhlar, Fırtınalar…

Halil Cibran’ın kalemini çok beğenen biri olarak beğeninize sunuyorum……

Pek sevgili bir dostumun bahsetmesi sâyesinde tanıştım kendisiyle, müthiş bir Homo mysticus’la.

İsmi Halil Cibran (Khalil Gibran (Gubran Khalil Gubran bin Mikhā’īl bin Sa’ad; Arapça جبران خليل جبران بن ميکائيل بن سعد), merak edenler için http://tr.wikipedia.org/wiki/Halil_Cibran mekânında hayatı var; biraz kifâyetsiz. İngilizce olanı daha tafsilâtlı: http://en.wikipedia.org/wiki/Khalil_Gibran.

Khali Gibran

Hayyam’dan da öte bir psişe, Ontogenetik olana çok daha yakın…

Lübnanlı bir şâir, ressam ve edîb.

The Prophet isimli kitabı Türkçe’ye (Hak Erenler) Nebî, Ermiş, Velî, Mürşid ve Ermiş diye tercüme edilmiş…

Ben Neslim’den rica ettim, D&R mağazasında yedi tâne kitabını buldu: Kaknüs Yayınları’ndan Ermiş, Aşk Mektupları, Âsi Ruhlar, Gözlerin Fısıltısı, Kum ve Köpük Avare, Fırtınalar, Parşömen Yayınları’ndan Bir Gözyaşı Bir Tebessüm & Kum ve Köpük…

Tercümeler oldukça iyi, ayrıca internette epey “script” de var.

6 Ocak 1883’de fakir bir âilenin çocuğu olarak Lübnan’da dünyayı teşrif etmiş, New York’ta 10 Nisan 1931’de Ontogenetik Psişe’ye geri dönmüş siroz ve tüberkülozun vâsıtasıyla.

Hâlen Ermiş’i kıraat ediyorum.

İlyas Aslan takdim kısmında şöyle yazıyor:

“‘Kelime’nin gücünü ve büyüsünü bütünüyle kavramış biri hakkında konuşmak oldukça zorlu. Ve zorluğunca zorunlu da.

Zorlu; zira bir damla olmaktan öte engin bir umman. Bir kil değil ki şekil verebilelim, bir sis yalnızca avucumuzda dağılan. Üzerine uyacak elbise aradığımız bir bedenden ziyâde bedenleri dik tutan bir ruh. Fırçamızın ucundaki bir boya değil, aldondan geçmeye çabaladığımız bir eleğimsağma. Hülâsa, Nev-i şahsına münhasır biri değil, ağyârını câmi bir ‘birlik’…

Ezelî ırmakta yıkanmak

İşte size bir ipucu: Ezeliyet ve ebediyet. Yâni başsızlık ve sonsuzluk. Sonsuz bir ummanda sonsuz bir katre olduğunu bilir Cibran. Bütün satır aralarında duyarsınız bunu. Münferit ve yapayalnızdır; hikmeti kendinden menkûl biri olmadığının bilincindedir. Evet, tektir o herkes gibi; ama bu tekliği değildir onu seçkin kılan. Bu tekliğini içinde erittiği ‘bütünlük’ün potasıdır ona rengini veren. Farklı coğrafya ve kültür ve inançlarda tezâhürlerine rastladığımız bir Ezelî Hikmet’tir bahse konu ettiğimiz. Ezelî Hikmet… Yâni Arapçasıyla hikmet-i hâlide, Farsçasıyla câvidân-hired, Lâtincesiyle philosophia perennis. Hâttâ gelin, cibrancasıyla söyleyelim: çağların külü ve ebedî ateş.

Bu ipucuna bir ilmek atalım: Varlıkta birlik. Yâni vahdet-i vücûd, yâni Panenteizm (dikkat edin Panteizm değil!). Cibranca, kimileyin umman, kimileyin ruh. Ve esîr kimileyin.

Bunun içindir ki onun gözünde kilise ile havra, Yahya ile Buda, İncil ile Kur’ân. Zira hepsi de aynı kaynaktan çağlayan ırmağın kolları. Merâmı, susuzluğunu dindirmek isteyen ha bu olmuş, ha öteki. Su aynı su. Onun kadehini kâh Kur’ândan bir âyet doldurur, kâh Buda’nın bir meseli. Kendisi söyler: ‘Göğsümün bir tarafında İsa, diğer tarafında Muhammed oturur.’”

Gerisini siz okuyun. Biz 6 TL’ye aldık, internetten daha da ucuza bulunabilir belki.

Kitabın en arkasında da şöyle bir iktibas var bu gönül adamından:

Size bir de denildi ki hayat karanlıktır diye ve sizler bezginliğinizde tekrar edegeldiniz, bir bezgin tarafından ne söylenmişse.

Ve ben derim ki hayat, sâhiden karanlık, insiyak olduğu zaman başka.

Ve insiyak kördür, bilgi olduğu zaman başka.

Ve her bilgi beyhudedir, çalışma olduğu zaman başka.

Ve her çalışma nâfiledir, aşk olduğu zaman başka.

Ve her ne zaman aşkla çalışırsanız kendinizi kendinize raptedersiniz ve ötekine ve Allah’a.

***

Önce mahcub oldum nasıl da ıskalamışım bu William Shakespeare ve Lao Tzu’dan sonra dünyada en çok okunan şâiri…

Şâir!

Belki de onu en güzel tavsif edecek vasıf yâhut sıfat bu…

Çünkü onunki gibi nesirler de şiirdir.

Aklıma tam 3 (üç) senede bitirebildiğim http://www.keremdoksat.com/2006/09/01/sevgi-ve-bilgi-hakkinda-kisa-bir-h... adresinde bulabileceğiniz SEVGİ VE BİLGİ HAKKINDA KISA BİR HİKÂYE denemem geldi.

Bir de şu mesel: Siz Allah’ı ezel ve ebedle ölçmeye kalkıyorsunuz; hâlbuki ezel ve ebed de, tıpkı mekân gibi, mahlûkturlar, tek bir Hakikat vardır, gerisi illüzyon…

Khalil Gibran2

Hani, belki de Cibran’ın enkarnesiyimdir!

Ortalık İsa ve Mevlânâ enkarneleriyle dolu.

Ben de Cibran’ınki olsam kime ne zararı var?

Melanie Clein mı, hangi bedhah bana bu virüsten bahsetti?

Neyse, zâten meczûbum şu an, hallüsinasyondan tabii ve olabilir ki?

Mehmet Kerem Doksat – İstinye – 06 Temmuz 2010 Salı